Film zvani: Andrzej Wajda: Čovjek od mramora

Studentica režije Agnieszka (Krystyna Janda) za svoj diplomski rad odlučuje se snimiti film o Mateuszu Birkutu (Jerzy Radziwiłowicz), radniku-heroju iz 50-ih godina čija je sudbina nakon odlikovanja značkom udarnika namjerno pala u zaborav, stoga je Agnieszka prisiljena uzrok istog te podatke o njegovom životu tražiti u iskazima njegovih prijatelja, kao i iz ondašnjih filmskih novosti koje su uglavnom služile propagandnim, ne i informativnim svrhama. Kako lice i naličje službenog prikaza sve više dolazi do izražaja, tako i mlada redateljica nailazi na sve više prepreka pri pokušaju slaganja prave slike stvarnosti.

Rađen prema scenariju Aleksandera Ścibor-Rylskoga, nastaloga još 1963. godine no odbijenoga za snimanje, film Čovjek od mramora značio je još jednu prekretnicu u karijeri Andrzeja Wajde, a u ovom slučaju radilo se o njegovom društvenom angažmanu i komentiranju aktualnih događanja u poljskom društvu kroz film koji će, u konačnici, rezultirati pojavom tzv. filma moralnog nespokoja, serije naslova kojima su igranofilmsku karijeru započeli redatelji poput Agnieszke Holland, Krzysztofa Kieślowskog i Ryszarda Bugajskog, a koja je bila prekinuta proglašenjem izvanrednog stanja u Poljskoj krajem 1981. godine. Kao i ti filmovi, i ovaj se je bavio odnosom pojedinca i države, odnosno iskorištavanjem istog zarad izgradnje idealne slike društva. Za tu je svrhu Wajda odabrao postupak snimanja 'filma u filmu' kojim su se u suodnos doveli suprotstavljeni narativi, odnosno režimske propagande i svjedočanstava ljudi koji su svjedočili tom vremenu. Film se je pojavio, štono se kaže, u pravom trenutku, kada su se u poljskom društvu počele događati velike promjene, a bile su obilježene nastankom sindikata Solidarność i kumovale su štrajkom radnika u gdanjskom brodogradilištu, tako da je njegov ogroman uspjeh i odjek što ga je imao u Poljskoj bio podstrek za nastanak filma Čovjek od željeza, kojeg je Wajda snimio četiri godine kasnije. Film je premijerno prikazan na canneskom festivalu 1978. godine, gdje mu je dodijeljena posebna nagrada međunarodne kritike.